من و هیپنوتیسم خودم و زندگی

ای ساربان آهسته رو کآرام جانم میرود xa0 وآن دل که با خود داشتم با دلستانم میرود xa0 من ماندهام مهجور از او بیچاره و رنجور از او xa0 گویی که نیشی دور از او در استخوانم میرود xa0 گفتم به نیرنگ و فسون پنهان کنم ریش درون xa0 پنهان نمیماند که خون بر آستانم میرود xa0 محمل بدار ای ساروان تندی مکن با کاروان xa0 کز عشق آن سرو روان گویی روانم میرود xa0 او میرود دامن کشان من زهر تنهایی چشان xa0 دیگر مپرس از من نشان کز دل نشانم میرود xa0 برگشت یار سرکشم بگذاشت عیش ناخوشم xa0 ...

دلـ♥ـــنوشتــــ]ــ-_-ـــ]ــه...